Nadruki fleksograficzne, czyli druk wypukły i jego zastosowanie

Klaudia Kostyra
Potrzebujesz ok. 4 min. aby przeczytać ten wpis

Fleksografia to najprężniej rozwijająca się technika druku. Szybkość produkcji, wysoka jakość oraz uniwersalność sprawiają, że ma ona bardzo szerokie zastosowanie.

Druk fleksograficzny to sposób nakładania preparatów barwiących o małej lepkości za pomocą elastycznych form drukarskich na różnego rodzaju materiały. Technologia fleksograficzna wprowadzona została do przemysłu prawie sto lat temu. Obecnie służy głównie do projektowania materiałów opakowaniowych, etykiet i toreb polimerowych.

Historia fleksografii

Za wynalazcę fleksografii uważa się niemieckiego przedsiębiorcę Karla Holwega. Podstawą techniczną metody było wprowadzenie do technologii druku elastycznych form z kauczuku naturalnego. Początkowo fleksografia była używana do powielania napisów i obrazów na produktach z papieru i materiałach opakowaniowych. Już w XIX wieku przy użyciu farb anilinowych drukowano tą metodą tapety, a w 1912 r. także troby.

Od połowy lat 40. do lat 50. XX wieku druk fleksograficzny był masowo stosowany do produkcji materiałów reklamowych, zeszytów i czasopism. Po wykorzystaniu druku na podłożach foliowych z materiałów syntetycznych, zaczęto drukować także pocztówki i opakowania produktów sypkich.

Rozpowszechnieniu fleksografii sprzyjała technologiczność metody. W porównaniu z tradycyjnym drukiem wykorzystującym metalowe klisze, produkcja form z syntetycznych polimerów okazała się łatwiejsza i wygodniejsza.

Sprzęt do druku

Urządzenia fleksograficzne są znacznie prostsze w konstrukcji niż inne jednostki drukujące i prawie wszystkie korzystają z rolek obrotowych. Niezbędnym elementem są wytłaczane formy drukarskie (formy fleksograficzne), które mogą być wykonane z gumy lub polimeru świetlnego. Sprzęt do druku fleksograficznego zazwyczaj łączy w sobie funkcje maszyny drukującej z urządzeniami do produkcji opakowań papierowych i plastikowych.

Na świecie dostępnych jest wiele marek maszyn do druku fleksograficznego o różnych kolorach, wymiarach przetwarzanego materiału i innych kluczowych parametrach. Z założenia są to urządzenia w jednej z trzech odmian: poziomowe, planetarne i segmentowe.

Osoba pracująca przy fleksografii
(fot. boitano / iStock / Getty Images Plus / Getty Images)

Technologia druku fleksograficznego

Fleksografia to technika druku bezpośredniego. Specjalny wałek o strukturze porowatej nakłada farbę na wystające obszary formy, które tworzą wzory i napisy. Liczba porów w wałku jest różna i pozwala na kontrolowanie ilości nakładanego atramentu.

Fleksoforma przenosi wzór bezpośrednio na podłoże. Jedna taka forma może wykonać od 1 do 5 milionów wydruków, a jej elastyczność umożliwia drukowanie na grubych, giętkich i nieregularnych powierzchniach oraz stosowanie szerokiej gamy materiałów.

Etapy technologiczne druku fleksograficznego to:

  • opracowanie obrazu;
  • przygotowanie form fleksograficznych;
  • bezpośrednie drukowanie.

Farby i materiały dla druku fleksograficznego

Druk fleksograficzny można wykonać na kartonie, papierze zwykłym i samoprzylepnym, folii, cienkim plastiku, materiałach polimerowych, tkaninach itp. Aby osiągnąć pożądaną jakość i nasycenie, atrament musi spełniać określone normy. W fleksografii stosuje się trzy rodzaje tuszy.

Farby na bazie wody. Są uważane za najbezpieczniejsze i najwygodniejsze, ale nie można ich wykorzystać do druku na folii i plastiku. Nadają się do bardziej chłonnych powierzchni.

Farby na bazie alkoholu. To tusze z lotnymi rozpuszczalnikami, które utrwalają się przez odparowanie. Używa się ich w przypadku powierzchni nienasyconych i materiałów syntetycznych.

Farby UV. Utrwalają się pod wpływem promieniowania ultrafioletowego i są bardzo odporne na niszczące działanie czynników zewnętrznych. Stosuje się je w nadruku grafik i tekstu na opakowania, które mają bezpośredni kontakt z żywnością.

Efekt druku wypukłego
(fot. boitano / iStock / Getty Images Plus / Getty Images)

Zalety i wady fleksografii

Zacznijmy od wad, ponieważ jest ich zdecydowanie mniej, a właściwie tylko jedna. To trudność w uzyskaniu obrazu o niskiej jasności i niemożność drukowania małymi czcionkami.

Wśród przeważających zalet wymienić trzeba:

  • możliwość pracy z materiałami o różnych grubościach i fakturach;
  • stosowanie farb przyjaznych dla środowiska oraz nadających się do kontaktu z żywnością;
  • wydruk wysokiej jakości i o dużym nasyceniu;
  • niskie koszty dla małych i średnich nakładów;
  • osadzanie w łańcuchu technologicznym procedur towarzyszących (laminowanie, tłoczenie, składanie);
  • duża szybkość drukowania i schnięcia druku;
  • możliwość regulowania siły nacisku form na materiał.

Zastosowanie druku fleksograficznego

Obecnie druk fleksograficzny jest najbardziej rozpowszechniony w produkcji produktów reklamowych. Umożliwia drukowanie etykiet na papierze samoprzylepnym, tekturze falistej, plastiku i innych podłożach syntetycznych. Technika fleksograficzna jest stosowana w przypadku nadruków na opakowaniach i materiałach o nieregularnych kształtach i powierzchniach, takich jak kartony mleka, pudełka produktów sypkich (ryż, kasza), foliowe torby zakupowe. Oprócz tego coraz częściej wykorzystuje się ją także do tworzenia wydruków na tkaninach, np. torbach czy koszulkach.

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

*

Ostatnie wpisy
Rekomendowane
Jak medycyna wykorzystuje druk 3D?
Jak medycyna wykorzystuje druk 3D?
Druk 3D w medycynie znalazł bardzo szerokie zastosowanie. Gdzie więc się go przede wszystkim wykorzystuje?
/